Dit las ik vandaag:

“Het leven kan pas echt gaan stromen als je
je nergens meer aan vasthoudt. ”

Ik ben blij, dat je de laatste tijd zoveel dingen hebt losgelaten. Waaronder je “onkwetsbaarheid”. En die ken ik zelf ook zo goed…

Lieve groeten,
Georgina

Heftig verhaal dit! Maar wat een rijkdom dat je weet wat er al zo lang gaande is.
Wie doet het niet, zich min of meer verschuilen achter een muur(-tje) tegen de harde buitenwereld? Een beetje kwetsbaar zijn is geen punt, maar het is een hele opgave om in de huidige maatschappij je balans te vinden.
De mensen om je heen zijn echt harder geworden en daar wil je eigenlijk niet aan. Gelukkig zwemmen er ook nog wat zachtaardige typetjes rond in de poel. Het blijft goed zoeken, maar zo af en toe kom je ze tegen… 🙂

XX, Meta